රිදී අරුංගල
උකස් තියා අද
මා යන මඟ හිඳ
සිතුවෙමි මේ ලෙද
කරාබු නැටි මල
මගෙ කන් පෙති මත
දඟකල හෙටදින
සිංහයෙකුව හා
යමි ගල් ලෙනකට
ගල් ලෙන බිඳලා
ලෙන් දොර හැරලා
ඌ හා වාසෙන්
උපදින පුතෙකුට
කියමි මම
ඇර ඇත ගල් ලෙන
පිටවී යනු පුත
රන් මුතු අභරණ
ඇත වගුපුරවර
සිටු මැදුරේ රජ
හා සටනට වැද
ගෙන එනු මා පුත
ගත්තු අරුංගල
No comments:
Post a Comment